OOR (mei 2010)
RENE SG - SPEEDCOLA
(LANGWEILIGKEIT RECORDS/SONIC RENDEZVOUS)
Sommige recensies hoeven niet lang te zijn. Liever kort en krachtig dan
lang en slaapverwekkend. Een concept waar een band als The Ramones groot
mee werd en dat speedrocktrio Rene SG met Speedcola voor de derde keer
aanhangt. Gelukkig maar. Heftig, rauw, strak en op nekbrekende snelheid
worden er ook nu weer 18 heerlijke punkrocknummers in evenzoveel minuten
doorheen geramd, door producer Igor Wouters (Backfire!, Malle Pietje)
vrijwel naadloos aan elkaar gemixt.
Stuk voor stuk verplichte kost voor beroepsheadbangers en moshpitbewoners.
Je hoeft echter geen klant van de speedshop te zijn om hier hartkloppingen
van te krijgen. Om dat te bewijzen reikt Rene SG de hand toe in Party
Hardy, met bijna tweeënhalve minuut gelijk het langste nummer van
de plaat, dat zowaar een refrein (!) heeft. Als dat er voor zorgt dat
dit drietal Roadrunners eindelijk eens wat meer fans krijgen, dan zien
we deze knieval door de vingers.
OOR (lees
verder)
------------------------------------------------------
Waarom weet ik niet, maar Rene SG doet me denken aan de strakke meligheid
van Descendents, All en het godvergeten Snuff. Waarschijnlijk omdat Rene
SG net als bovenstaande bands zo'n gesjeesde indruk maakt. Met 'Speedcola'
onderstreept het drietal nog maar eens dat ultrasnelle punkrock het idioom
van de band is. En, met ultrasnel bedoel ik dan ook últrasnel.
En ultralomp, ultrastrak en ultrahilarisch. Highspeed hyperrock heet dan
dan in Amsterdam. Bij Aux Raus noemen ze het gabberpunk. Boeiuh! Het is
eerlijke en heerlijke Zoef-de-haas-punk met scherpzinnige teksten die
Wesley Willis niet had kunnen bedenken. En, dus, altijd een tandje hoger,
heter, harder, sneller en beter.
AARDSCHOK
------------------------------------------------------
Mooi is dat. Nog voordat ik mijn linker oordopje in mijn oren heb kunnen
doen heb ik al het eerste nummer ("Arty Farty Bullshit”) van
Rene SG's derde studioplaat gemist. En voordat het tweede erin zit is
het tweede nummer ("Fuck People”) ook al voorbij. Het mag duidelijk
zijn, die titel Speedcola, die heeft Rene niet voor niets aan deze plaat
gegeven. Als Peter Pan zichzelf mag betitelen als speedrock, dan kunnen
we Rene SG met een gerust hart hyper speedrock noemen. Als een eekhoorn
na drie flesje energiedrank raggen de drie zich in iets meer dan achttien
minuten door evenzoveel tracks. Dat komt mooi uit, want zo heb je bijna
geen tijd om je te storen aan de banale teksten. Nu denk je natuurlijk,
dan zal dat Speedcola natuurlijk wel een flauw staaltje van een achttien
in een dozijn liedjes zijn. Nou dat zal je nog tegen vallen. Rene SG bewijst
namelijk wat al lang bekend was: ook in eenminutenliedjes kun je prima
verrassend uit de hoek komen. Neem bijvoorbeeld de hommage aan Pantani
(“Viva Pantani”) waarin geknutseld wordt met cartoongeluiden.
Of "Party Hardy” dat opgebouwd lijkt uit een gitaarrif losjes
gebaseerd op 2 Unlimiteds “No Limit” en Nirvana’s "Smells
Like Teen Spirit” waarin plotsklaps een vette partybeat binnen komt
denderen. En de manier waarop ze een bluesy knipoog aan het einde van
“110 mm Speed Blues” erin weten te drukken is gaaf. Variatie
genoeg dus. Bovendien weten ze zelfs met alleen de zinnetjes ‘So…
What The Fuck’, ‘So Fucking What’ en ‘What The
Hell’ nog wat tof smoezeligs te maken in het afsluitende nummer
“What The Fuck”. En als je dat niet wilt horen, dan is dit
gelijk de kristalheldere duidelijke boodschap aan je: So fucking what.
Daar is geen speld tussen te krijgen.
FILE UNDER (lees
verder)
OOR (januari 2008)
RENE SG - RENE SG 2
(LANGWEILIGKEIT RECORDS/SONIC RENDEZVOUS)
Op hoge snelheid zijn kleine wijzigingen genoeg om ongelukken te veroorzaken.
Rene SG durft het aan op hun vijftien tracks tellende tweede plaat. Het
speedrocktrio verpakt nog steeds minimale kernexplosies in geweldige punknummers
die zelden langer duren dan een minuut, want die steen ligt nog op het
gaspedaal. De helden van Rene SG zijn tenslotte Ramones en Mondriaan,
minimalisten in de ware zin van het woord. De verandering is tekstueel
van aard. Zo zijn er deze keer ook nummers die niet het woord ‘Fuck’
of ‘Hell’ in de titel hebben. En dat in 10 minuten en 54 seconden,
even lang als deze recensie (105 woorden!).
OOR (lees
verder)
------------------------------------------------------
"Akkoorden en refreinen hebben de nummers niet, en al helemaal geen
uitgebreide teksten; het is een korte haastige en agressieve rit. De titels
van de nummers zijn meestal ook meteen de enige lyrics en die zetten de
muziek alleen nog maar meer kracht bij..."
3VOOR12 AMSTERDAM (lees
verder)
------------------------------------------------------
"... zoals mijn oma al zei: Speed in de neus en gaan als een reus! Dit alternatief trek ik bijzonder goed..." VICE MAGAZINE
RENE SG-index op VPRO 3voor12
OTV-Cribs bij de drummer van RENE SG
Ondergrond TV
interview Fret december 2007
Ultrakort en ultra-efficiënt - een interview met RENE SG
Plastation 2 Guitar Hero review met RENE SG op Festivalinfo
OOR (juni 2006)
RENE SG - RENE SG
(LANGWEILIGKEIT RECORDS)
De Queers-hit This Place Sucks heeft een kindje gekregen: This
Sucks opent in amper een halve minuut het debuut van Rene SG. Het is tevens
de meest afwijkende songtitel, aangezien de andere elf de woorden fuck
of hell bevatten. 'Fucking hell' schiet dan door het hoofd, en
uiteraard moet die kreet er ook aan geloven.
De band is op z'n best met snelle stoten die uit de garage van Zeke gejaagd
hadden kunnen worden. In werkelijkheid deed de Hans Mulder Studio dienst
als opnamelokaal, alwaar producer Guy Tavares als Haagse low budget-Rick
Rubin de rudimentaire liedjes van raggend geluid voorzag.
Simplisme en snelheid laten zich even hard gelden in deze rock & roll-blitzkrieg.
Drie nummers op halve kracht moeten eentonigheid elimineren, maar daarmee
gaan ze juist op hun bek. Zodra de vaart mindert, hapert de oorlogsmachine.
Ach, het schijfje duurt acht minuten, dus die paar saaie stukjes worden
weggeblazen door satansgezinde speedpunk-psalmen als Hell Or High
Water en Ride Hell For Leather, die doen terugverlangen
naar een ander Randstedelijk ramtrio: The Ragin' Hormones. Fucking
great, hell yeah!
LUCKY ROTTERDAM (lees
verder)
----------------------------------------------------
"Toch blijkt het allemaal veel sneller te kunnen als Rene SG de
speedrocktroon bestijgt. Gewapend met het authentieke model van Gibson,
moddervette power chords en yells als Fuck You, Fucking Hell en To Hell
With You wordt de vloer aangeveegd met de ongeschreven regels voor popsongs
en dat alles ranzig verpakt in ultrakorte nummers."
(VPRO 3voor12)